Samsunspor son haftalarda oyunu kaybetmiyor aslında… Ama kazanamıyor da.
Topa sahip olma oranı fena değil. Pas yüzdesi kabul edilebilir seviyede. Orta sahada belli bir oyun disiplini var. Ancak mesele şu: Bu kontrol, tabelaya yansımıyor. Oyun aklı var ama gol aklı yok.
Kontrol Var, Tehdit Yok
Kırmızı-beyazlılar oyunu üçüncü bölgeye kadar taşıyabiliyor. Fakat ceza sahası çevresine gelindiğinde tempo düşüyor, karar kalitesi zayıflıyor, final pası gecikiyor. Set oyunu var ama varyasyon az. Top dolaşıyor, savunma yerleşiyor, tehdit ortadan kalkıyor.
Final paslarının sayısı ve kalitesi artmadan bu kısır döngü kırılmaz. Daha direkt, daha cesur, daha dikine bir oyun gerekiyor. Rakip ceza sahasına planlı pres dönüşleriyle girilmeli, geçiş anları daha acımasız kullanılmalı. Aksi halde topa sahip olmak yalnızca istatistik hanesine yazılır.
Karagümrük Maçı: Deplasman Disiplini, Hücum Sessizliği
Atatürk Olimpiyat Stadı’ndaki karşılaşma, tipik bir deplasman kontrol oyunuydu. Savunma hattı temkinli, bloklar kompakt. Ancak merkezde Celil ile Makoumbou topu dolaştırırken yaratıcılık üretilemedi. Tempo yükselmedi, savunma arkasına koşu sayısı sınırlı kaldı.
Karagümrük kanatları zorladığında bekler zaman zaman savunma zaafı yaşadı. Bu bölümde Okan Kocuk’un kritik kurtarışları olmasa tablo farklı olabilirdi. Sahada maçın adamı kaleciydi; bu bile hücum üretkenliğinin ne kadar sınırlı kaldığını anlatmaya yetiyor.
Üçüncü Bölgede Tıkanıklık
Sorunun kalbi üçüncü bölgede atıyor. Son üç lig maçında 6 gol yiyip yalnızca 1 gol atabilen bir takımın problemi net: Bitiricilik ve üretkenlik.
Ndiaye ve Mouandilmadji çoğu zaman statik kaldı. Ceza sahasında hareketlilik azdı. Kanatlar yeterince içe kat etmedi, bindirmeler desteklenmedi, ortaların kalitesi düşüktü. Hücum sürekliliği sağlanamayınca rakip savunmalar rahatladı.
Samsunspor’un daha penetrasyon odaklı oyunculara ihtiyacı var. Savunma arasına koşu atan, bire birde eksilten, ceza sahasında agresif kalan profiller… Aksi halde oyun genişliyor ama derinleşmiyor.
Avrupa Mesaisi ve Fiziksel Düşüş
FK Shkendija deplasmanından 3 gün sonra Karagümrük maçına çıkmak kolay değil. İkinci yarının son bölümünde reaksiyon hızının düşmesi, top kayıplarının artması ve geçiş savunmasında yaşanan aksamalar fiziksel yıpranmanın göstergesiydi.
Avrupa heyecanı kıymetli ama kadro derinliği sınırlı olduğunda bunun bedeli ligde ödeniyor.
Neden Kazanılmıyor?
Geçiş Hücumları Zayıf: İkinci bölgeden üçüncü bölgeye geçişlerde fazla pas hatası var. Organizasyon yerine uzun toplara yönelmek, rakip savunmaların yerleşmesini kolaylaştırıyor.
Psikolojik Fren: Trabzonspor mağlubiyeti sonrası oluşan skor baskısı hissediliyor. Gol gelmeyince risk iştahı düşüyor. Oyuncular garanti pası tercih ediyor.
Hatlar Arası Mesafe: Savunma derinde, orta saha önde kalınca bloklar kopuyor. Bu da hem hücumda destek eksikliği hem savunmada geniş alan problemi yaratıyor.
Samsunspor’un ligde sıçrama yapabilmesi için oyunun cesaret dozunu artırması şart. Hücum varyasyonları çoğaltılmalı, kanatlar skor katkısı üretmeli, merkez daha yaratıcı olmalı.
Kontrol futbolu tek başına yetmez. Bu ligde kazanmak için ceza sahasında daha acımasız olmak gerekiyor.
