Memelilerin %95'inden fazlasında yavruların bakımını sadece anneler üstlense de, bazı türlerde babalar da aktif rol oynar. Araştırmacılar, beynin medial preoptik bölgesinin (MPOA) babalık davranışlarında kilit rol oynadığını fark etti. Bu bölgedeki sinirsel aktivite arttığında babalar yavrularına karşı daha şefkatli ve korumacı olurken, aktivite azaldığında ilgi düşüyor ve hatta saldırganlık gözlemleniyor.
Şaşırtıcı Keşif: Agouti Geni
Normalde metabolizma ve deri pigmentasyonu ile ilişkilendirilen Agouti geni, bu araştırmayla babalık davranışlarının merkezine oturdu. Bilim insanları, daha ilgili ve şefkatli olan fare babalarının beyinlerinde Agouti geni seviyesinin çok daha düşük olduğunu tespit etti. Gen terapisi ile Agouti seviyesi artırılan babaların, yavrularına karşı olan ilgilerini kaybettikleri ve daha hırçınlaştıkları görüldü.
Sosyal Çevre Genetiği Nasıl Etkiliyor?
Araştırmanın en çarpıcı sonuçlarından biri, sosyal koşulların bu geni nasıl tetiklediği oldu. Kalabalık gruplar halinde yaşayan erkeklerde Agouti geni seviyesinin yükseldiği, tek başına yaşayan erkeklerde ise düştüğü belirlendi. Bu durum, sosyal rekabetin yüksek olduğu ortamlarda babaların "kendi bekasını koruma" içgüdüsünün, "yavruya yatırım yapma" içgüdüsünün önüne geçtiğini gösteriyor.
İnsanlar İçin Bir "Babalık Hapı" Mümkün mü?
Uzmanlar, bu bulguların ebeveynliği tek bir genetik faktöre indirgememesi gerektiği konusunda uyarıyor. Araştırmacılardan Catherine Peña, "Ebeveynlik karmaşık bir özelliktir. İyi bir ebeveyn olmak için bir hap içebileceğinizi veya ebeveynlik zorluklarının basit bir moleküler eksiklik olduğunu iddia etmiyoruz," diyor. Bu keşif, babalık ihmali veya istismarı gibi sorunların altında yatan biyolojik risk faktörlerini anlamak için yeni bir kapı aralıyor.
